Oblicz dopuszczalną obciążalność prądową Iz wg IEC 60364-5-52: sposoby ułożenia A1-E, korekta temperatury otoczenia i wiązkowania.
Wypełnij poniższe pola i kliknij "Oblicz".
Obciążalność przewodów: nie zapomnij o wiązkowaniu i temperaturze
Wartości tabelaryczne dotyczą przypadku idealnego: pojedynczy przewód przy 30 °C. W praktyce w jednym korytku biegnie kilka obwodów w wiązce, a poddasze latem osiąga 45 °C. Dopuszczalna obciążalność wynosi wtedy Iz = Iz,baz × f_temperatura × f_wiązkowanie – i może spaść znacznie poniżej wartości z tabeli.
Przykład: klasyczny błąd projektowy
Przewód 3×1,5 mm² w rurze na ścianie (B2) przenosi wg tabeli 15 A. Gdy w tym samym korytku biegnie 5 obwodów w wiązce (współczynnik 0,6) przy 35 °C (współczynnik 0,94): 15 × 0,94 × 0,6 = 8,5 A. Wyłącznik B16 jest wtedy wyraźnie niedopuszczalny – wolno zastosować tylko B6. Rozwiązanie: ułożyć 2,5 mm² albo rozdzielić wiązkę.
Sposoby ułożenia
A1/A2: w rurze w ścianie izolowanej (najgorsze odprowadzanie ciepła) · B1/B2: w rurze/korytku na ścianie · C: bezpośrednio na ścianie · E: swobodnie w powietrzu / na drabince (najlepsze chłodzenie). Między A1 a E różnica sięga ok. 35 % przy tym samym przekroju.
Uwaga
Odcinki wiązkowane do 1 m można pominąć, jeśli dalej przewody biegną osobno. Ułożenie w ziemi (D) ma własne tabele i nie jest tu ujęte.
