Mało która liczba dotycząca zdrowia jest tak rozpowszechniona i tak często źle rozumiana jak BMI. Kalkulator BMI podaje oprócz wartości także jej klasyfikację – ten poradnik wyjaśnia, jak czytać jedno i drugie.
Wzór
BMI = waga w kg ÷ (wzrost w m)². Przy 1,80 m i 75 kg: 75 ÷ 3,24 = 23,1. Klasyfikacja WHO: poniżej 18,5 niedowaga, 18,5–24,9 waga prawidłowa, 25–29,9 nadwaga, od 30 otyłość w trzech stopniach.
Krok po kroku
- Wpisz wzrost i wagę: ważenie rano, bez ubrania – wtedy wartości pozostają porównywalne
- Podaj wiek (opcjonalnie): od 65 lat za korzystny uchodzi nieco wyższy zakres
- Odczytaj wynik: BMI, kategorię WHO, Twój osobisty zakres prawidłowej wagi i 'nowe BMI'
Dlaczego pokazywane jest też 'nowe BMI'
Klasyczny wzór skaluje się z kwadratem wzrostu, ale ciało rośnie w trzech wymiarach. Skutek: osoby wysokie dostają wartości systematycznie za wysokie, niskie – za niskie. Matematyk z Oksfordu Nick Trefethen zaproponował więc 1,3 × waga ÷ wzrost^2,5 – u osób koło 1,90 m różnica szybko sięga punktu, a więc czasem całej kategorii.
Gdzie BMI zawodzi
Wskaźnik nie zna ani masy mięśniowej, ani rozmieszczenia tłuszczu. Siłacz ważący 95 kg przy 1,85 m (BMI 27,8) nie ma nadwagi w sensie zdrowotnym; szczupła osoba z dużą ilością tłuszczu brzusznego może mimo BMI 23 mieć podwyższone ryzyko metaboliczne. Bardziej wymowny jest wtedy stosunek talii do wzrostu: obwód talii poniżej połowy wzrostu uchodzi za korzystny. Dzieci i młodzież mają własne siatki centylowe, a dla ciężarnych BMI się nie nadaje. Krótko: BMI to dobry pierwszy kompas – diagnozy stawia lekarz.
